Her bir zerresinde huzur veriyor ahengin
Alemi rahmete bürüyor bembeyaz rengin
Akıllara durgunluk veren koskoca bir kainat
İnsanoğlu nankör, secde etmez Rabbine, inat
Gözümdeki yaşlar utanarak süzülüp aksada
Aklım ruhum ve fikrim Mescid-i Aksa'da
Ellerim dua etmekten başka bir işe yaramasada
Bir gece ansızın geleceğiz ey zalim
İçimizdeki öfkeyi dipdiri tutan bir umut
O komutan geldiğinde beklenen büyük komut
Ben öksüz büyüdüm, Annemi çok hatırlamam
Bu dünyanın işlerinden oldum olası anlamam
Hayat bir oyun sahnesi rolümüz biraz görünmek
Bu küçüçük rol için niye böyle övünmek
Ne bileyim bazen aklım almıyor bu işi
Bu zorluklar, Senaristin öfkesinin gelişi
Her kafadan bir ses çıkarsa bir diyarda
Ne huzur gelir ne güven bu güzel yurda
Boş boğazlar konuşup bakmazlar arda
Olan yine Garip Mehmede olur
Yalan dolan öğrenmişler cambazlık
Şükretmezler görmemişler ki azlık
Kimi leşler çıkar gider yedi şamdanlı saraylardan
Kimi ruhlar tekbirlerle yıkık dökük binalardan
Şehir sessiz, gökyüzü karanlık, vakit gece
Ne de hoş oluyor insan Allah deyince
Harbe giriyor sanki sessizlikteki beşer
Aklınıza mı geldi korktuğunuz o mahşer
Şu yıldızları bir saymaya kalksana
Bir iki deyip ölene dek saysana
Habersiz vedâlarda ben hep ardımda kaldım
Vadedilen bir sürede birden kırılan daldım
Şu dünyadan geçerken düşündüm biraz derin
Ben miyim buzdan adam düşünceler mi serin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!