Ahali! Eski insanları arıyorum var mıdır göreniniz
Hani bir zamanlar vardı ya aşımızı pişiren nenemiz
Niçin yoklar, değenekler çizmeler evler yetim mi kaldı
Seksen yıl üzerinde taşıyan toprak şimdi geri mi aldı
Ağzı dualı annelerimizin yaptığı tarhanalar, börekler çörekler
Tarlada dedemizin içini döküp dert yanarak vurduğu kürekler
Bilir misin sana vardım diye dediler bu delirdi
Eskiden hiç olmazsa sözümüzü dinlerdi
Deprem olunca öleceksin demeleri yok mu
Ulan zaten öleceğiz siz de hiç akıl yok mu
Çıkamazmışım enkazdan günlerce aylarca
Ben zaten ölüyorum ki gökyüzüne bakınca
Etrafındaki iblisler seni namazdan alıkoyacak
Bakalım öte tarafta seni onlar mı kurtaracak
Her bir zerresinde huzur veriyor ahengin
Alemi rahmete bürüyor bembeyaz rengin
Akıllara durgunluk veren koskoca bir kainat
İnsanoğlu nankör, secde etmez Rabbine, inat
Gözümdeki yaşlar utanarak süzülüp aksada
Aklım ruhum ve fikrim Mescid-i Aksa'da
Ellerim dua etmekten başka bir işe yaramasada
Bir gece ansızın geleceğiz ey zalim
İçimizdeki öfkeyi dipdiri tutan bir umut
O komutan geldiğinde beklenen büyük komut
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!