İÇİM YANIYOR İÇİM...
Kâtil ile kalleşler
bir araya gelmişler
Çoluk çocuk, bebek, kadın
hasta, yaşlı, esir, yaralı demeden
İŞTE GÜNÜMÜZ İNSANI...
Hatır gönül nedir bilmez
İşte günümüz insanı
Selam versen, selam almaz
İŞTE ÖYLE BİR ŞEY...
Hani çocukluğun gelir ya
aklına birden
Hayata sımsıkı sarılıp
çocukluğunu yaşarsın ya
KARA SEVDÂ...
Düşerse yüreğine bir kara sevdâ
Bulursun kendini başka bir dünyâda
Ne kulağın duyar, ne de gözün görür
Uçuyorum sanırsın sanki havâda...
KENDİ KENDİME...
Hani bazı geceler uyku girmez gözüne
yataktan kalkar dolanırsın ya bir düzine
O an aklına pek fazla bir şey gelmese de
illâ bir şey not almak istersin ya yine de
KÖYLÜ GÜZELİ...
Bak hele şu gelene
Gönlümün güneşine
Onun her gelişinde
Bahar gelir gönlüme
KÖYÜM GELDİ AKLIMA...
Geçse de ömrümün baharı gurbet ellerde
Özlemin hiç eksilmedi şu garip gönlümde
Sorarım zaman zaman kendi kendime
NASIL DAYANAM..?
Urfa Malatya Maraş’a mı yanam
Antep Kilis Elazığ’a mı yanam
Adıyaman Diyarbakır Adana’m
Gardaş ben Hatay’a nasıl dayanam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!