HAYAT (2)
Ne yokluğa yerindim
Ne varlığa sevindim
Kadere boyun eğdim
Bulduğumla yetindim
HAYAT (3)
Henüz göz açıp kapamadan
Bir yıl daha gitti yaşamdan
Su gibi akıp geçti zaman
Hiç farkına bile varmadan
HAYAT DERSİMİ ALDIM!..
İşler hep yarım yamalak
Hiçbir anlam veremedim
Kafam sanki allak bullak
Ben, ben miyim bilemedim
İnsan kendini daha iyi anlar
Hayatın tadı ellisinde başlar
Yaşamının gayesini sorgular
Hayatın tadı ellisinde başlar
Kendisine olan güveni artar
HER NEDENSE..?
Ne zaman
kendimle baş başa kalsam
Sessiz ve sâkin bir ortamda
garip gönlümle
İÇİM YANIYOR İÇİM...
Kâtil ile kalleşler
bir araya gelmişler
Çoluk çocuk, bebek, kadın
hasta, yaşlı, esir, yaralı demeden
İNSAN VARDIR...
İnsan vardır
cana can katar
İnsan vardır
dert sahibi yapar
İŞTE GÜNÜMÜZ İNSANI...
Hatır gönül nedir bilmez
İşte günümüz insanı
Selam versen, selam almaz
İŞTE ÖYLE BİR ŞEY...
Hani çocukluğun gelir ya
aklına birden
Hayata sımsıkı sarılıp
çocukluğunu yaşarsın ya
KARA SEVDÂ...
Düşerse yüreğine bir kara sevdâ
Bulursun kendini başka bir dünyâda
Ne kulağın duyar, ne de gözün görür
Uçuyorum sanırsın sanki havâda...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!