İlhamsız Şiir Şiiri - Mesut Tütüncüler

Havada yağmur kokusu var; güneş son demde.
Trenin camından manzarayı içiyorum.
Tabi önce ılıtıyorum harcıâlemde
İçmek için hiç mi hiç acele etmiyorum.

Elimde tuşlu kalem ve kağıt; ne yapalım...
Malzemem ancak bu, bu da yeter diyorum.
Malzemeye gerekti konu, haydi bulalım
Etrafıma bakındım, ilham yok biliyorum.

O olmayınca tabi işler de zorlaşıyor.
Bulacağız, sonuçta yollarda yazıyorum.
Gündem tartışılıyor, geçinmek zorlaşıyor.
Bu konuyu değinsem, zaten çok kızıyorum.

Bunca sıkıntı varken yazasım da gelmiyor.
Yok, aramayacağım; ilham istemiyorum.
Doğada olan hiç bir şey sebepsiz olmuyor
Özür sunmayacağım, çünkü yok demiyorum.

Herkesin yönü düzken benimki ters, fark ettim.
Yok mu bu işte hata; ben böyle seviyorum.
Onlar gelene baktı, ben gideni seyrettim.
Geride kalanları neden görmek istiyorum?

Böyle sürer giderdi tuşladığım şu şiir.
Bunda da bir hata var; bitsin istemiyorum.
Lakin alınyazısını yazan kalem mahir...
"Alında, durakta inmek yok!" diyemiyorum.
Sonsuzluk güzel olsa, sonu hiç sevmiyorum.

14.12.2021