İlginç Bir Şiir Şiiri - Muhammet Bora Ca ...

Sınıflar bende kaldı
Ve gölgemden ayrılıp gölgemi çiğnedim.
Rus ruleti oynasın yine yüreğimle zihnim.
Sığmasın yüreğim göğüs kafesime.
Kandan kına yakarım beni okuyanın kalbine.
Ölümümüz rüyasız uyku anı…
Arafta bir nokta hayal ve gerçek arası…
Düşmanlar düşmemi düşledi.
Beni küçümseyenler basit,
Asıl zor olan düşman beni güçlü görendi.
Bu hayat, ne yapacağımızı görmemiz için anladıysan…
Gidenler gelmeyecekler,
Sen elleri kalbinde gelecek san.
Ölüm kadar sessiz, sonsuzluk kadar derin bir hayat…
Hepimiz düşünce fakiriyiz; hazır düzen içinde ye, iç, gez, yat…
Ruhun dört boyutu vardır, en büyük tedbirim tekbirim.
Kanım ateş, susmak cinnet ama halsizlik halim…
Ortalık, sırtında kitaplar taşıyan eşek dolu.
Kitap okumakla bitmiyor bulamamışsan yolu.
Ne affederim ne affetmem,
Bir hayvan ısırdı diye hayvana küsemem.
Hayvan ısırmasın istiyorsan atacaksın önüne biraz yem.
Yokluğu da yok olanlar var, artık benim için.
Hepimiz sudan çıkan balıklar gibiyiz,
Dışındayken gezegenin.
Hepimiz aynı basitlikteyiz,
Ay’dan kendini izlediğini düşün.
Dünyada olmayan bir renk oluşturamaz en derin düşün.
Ancak piyonun da piyonu olursun birinin emrine girersen.
Hepimizin kafası güzel,
Çünkü semazen gibi döner yaşadığımız gezegen.
Varlıkta yokluk var,
Hayat elindekilerle yetinmekten başka nedir?
Çiçekler belirli yerlerde yetişirken çöp her yerdedir.
Güneş filizler verir,
Filizler büyür tane tane güneş verir.
Sıradan gördüğün bir insan,
Sıradanlık kavramına yeni bir tanım da getirebilir.
Gam ve keder huzuru yok eder.
Geçmişin gölgen gibi peşinden gelir durur,
Bulamazsın güneşin dik vurduğu bir yer.
Bu dünyada ne hissettiğine göre değil,
Ne olduğuna göre muamele görürsün.
Unutma, iki gün önce yarındı dün.
Kimsenin kalbini kırmamak kalbinin kırılmasını göze almaktır.
Sen yaptıklarını yukarı çıkarırsan yaptıkların seni alçaltır.
Say bakalım, senden kaç tane daha var.
Geleceğini yönetemediğin vakit,
Geleceğin seni yönetmeye başlar.
Bir sineğin başka bir sinekle mücadelesi gibidir mücadelemiz.
Hakkını yedirene değil hak yiyene denir asıl keriz.
Her şey anlamsız,
İnsanın olduğu yerde dert ve mutluluk olur.
Kış hastalık getirir kış meyveleri hastalıktan korur.
Sırf o zevki yaşamak için milyonerin yaptığı soygun.
Kendine bile söyleyemediklerini hiç düşündün mü,
Sana ne kadar uygun?
Dilleri kezzap, doğru yolda eğri yolcular…
Bu öyle bir yol ki, yoldan çok yol ayrımı var.
Sen durunca durmaz dünya akıp gider.
Elin diline düşmüşsen, kendine sadaka ver.
Nedir, ne değildir iyi ile kötünün arkadaşlığı.
İyi de değil kötü de değil,
Peki, ne tanımlar iyi ile kötü arasını.
Ya iyisindir ya kötü ortası olamazsın bunu bil.
Aslında her söylediğime yokluğun var oluşu kefil.
Bu garip şiirin son cümlesini kurmalıyım,
Bu kadar saçmalık yeter.
Son cümle kalemi bıraktığın yerdir ,
Ve bu şiir de burada biter.

Ağustos / 2014

Muhammet Bora Candan
Kayıt Tarihi : 12.06.2026 14:22:00