Gül kardeşim, sen gülüver!
Sen gül diye, bazıları can verir.
Şimdi değilse, ne zaman,
Senin kısık sesin, gür çıkar!
Sen güneşe batarken bakıver,
Kimi zaman başımın örtüsü
Kimi zaman mahpusluğumun
Görünmeyen telden örgüsü
Esir kılmak için birini diğerine
Hürriyet dağıtıyorlarmış altında
Kafeslerdeki tutsak kuşların
Bu serin göl akşamlarında,
Üşütüp hasta olur yüreğim.
Tek başıma kıyıya gelirim,
Attığım taşların hesabını,
Geçen saatlerden sorarım.
Aksim suya vurunca kızar,
Senli hayalleri vardı sevdiğinin,
Artık onu hiç arayıp sormuyordun,
Solmuş sonbahar yaprağına döndü.
Çaldırmıştın bir gün telefonunu
Telefonda için için ağlıyordun
Ezelden ebede yol alan ateși sönmemiș bir sevdayım
Yol ver bana gözlerinden geçip gönlünde son bulayım.
Söyle, her güzele gönül verilir mi?
Bugün sever, yarın bırakıp gider!
Sevene ayrılık türküsü okunur mu?
Göçmen kuşun gönlünde yer eder.
İnsanlar yüz yüze bakarlar
Diller, lime lime eder parçalarlar
Konuşturup durma a gönül
Suslarımda dinleyiver beni !
Sular kaynağından doğar,
Çok ağladığıma bakma sen benim
İçimdeki sevgiden damıtıyor gözlerim
Yeter ki çölde yeşermek olsun niyetin
Sevgimden bir katre gönlüne sürerim.
Ben senin, o güzel gözlerini değil,
Sakınmıştın ya, onları gözlerimden
Çok utanmıştın, çok sıkılmıştın ya,
Ben senin, benden kaçırışını sevdim.
Ellerini ne çok tutmak istemiştim de,
Sabah doğan güneș e,
Gece yastìğa döș eğe,
Dalında açan çiçeğe,
Güle sordum yoksun.
Gelir mi dedim giden?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!