Uzun atlastan, kısa libas dikerler, ömürlere!
Kimi ak, kimi kara, kimi al, gelecektir huzura!
Yaz yakar, kış dondurur, sonbahar soldurur!
Sevin, üzül dünyadayken koyarlar dört kolluya!
Gökyüzünden süzülen,
Olup bitenden haberdar,
Bir uçurtma hayal et,
İpi sımsıkı avuçlarında.
Rüzgarları iyi hesap et!
Lalelerin boyunlarını bükmelerini,
Yaprakların, sararıp, solmalarını
Sevdiklerinin, on paralık dünyayı,
Bir daha geri gelmeyecek şekilde
Cansız ve yatarak terk etmelerini,
Acaba neye yormalısın küçüğüm!
Kasımpatılar kasımda açar
Şimdi Lale mevsimi küçüğüm
Sevenin aklına sevdikleri gelir
İşte, budur sana kördüğüm!
İnsanı kurşun mu öldürür,
Küçük yalanlarımız bizi
Büyük yalanlara götürür
Orman gerçekten yanar
Kimse yardıma koşmaz
Yalan söyleyen sonunda
Sönsün diye ateşe tükürür.
Cici köpecik baldırımdan ısırdı beni
Köpeğin sahibine uyuz oldum niye mi?
Dedim, niye köpeği üzerime saldınız?
Dedi, peki siz niye kıçı başı salladınız?
Cici güzel köpek, üzgün gördü halimi!
Varsayalım ki, İpi kendi eline verilmiş bir kuklasın!
İpi aşağıya çeksen uçacak, bıraksan yerin dibine batacaksın.
Ademin kulluğuna
Şeytanın kibrine bak
Hayal denizinde yüzüp
Akıl bağına tutulma
Açıl kül denizine
Gemi küçük diye korkma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!