Ortada bir ağ var!
Bir de Ya Nasip diyerek,
Ağını denizlere atan.
Ortada bir ağ var!
Bir de ağlara yakalanıp,
Güzel diye koparma gülleri,
Bırak güller dallarda kalsın!
Dikene meftun olanlar vardır,
Bırak eline batsın Gül dikeni.
Bırak, artık akı, karayı dubarayı!
Sil gözlerinden duman ile karayı.
İşte bak, gör birlikte yol tuttuğun!
Sana da bir gün çelmeyi takacak.
Gözlerimi her kapayışımda,
Senli hayallere dalıyordum.
Yüreğimi yavaş yavaş ısıtan,
Işığın yüreğime dolsun diye,
Penceremi açık bırakıyordum.
Ey, naftalin kokusu sinmiş iyi düşünceler!
Bozuldunuz, artık yokum başkasını arayın.
Ey, vücuda anlam ve bütünlük katan Nefis!
Fani olanlara değil, seni var edene bakın.
Sen, ben değil,
Biz demeli lisan!
Derken ne dediğini
Bilmeli İnsan!
Bazı insanların, boğulması için bir kaşık su yeterlidir!
Bazıları içinse bir kova su yetmez, deniz gereklidir!
İnsanlar, şekilde bir olsalar da, güç de bir değillerdir!
Marifet, bu ya, bu farklılıkta, hepsine bir görebilmektir.
Bildiğin doğrudur diye, sakın ortalıkta dolaşma gönül!
Tanıdık sesleri duyarım,
Habersiz olsa da kulaklarım
Yağmurların yağacağını,
Gökyüzüne bakar anlarım.
Süte göz ucuyla bakarım,
Yemeğe tuz atar tadarım
Ben yazmayı
Bilmem
Sen okumayı
Bilmem
Neden düşer,
Gönlün gönlüme!
Ellerime bakıp!
Sorma neden boş?
Yüreğime sor,
Neden, niçin hoş?
Aşk şarabından,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!