ben seni hep,
ikiyi on geçelerde bekledim.
bazen geciktin,bazen er geldin.
ama hep söyledim
her ne kadar işime yarasa da
altı buçuk çok geç
saat oniki ise oldukça erken,diye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Akrep ile yelkovanın öpüştüğü bir anı yakalamak istemeniz güzeldi. Tebrik ederim.
ilginç...düşündürücü.... ama hoş.... başarılar dilerim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta