İkilem Şiiri - Abdulkadir Cebeci

Ararsa açarım ama aramaz,
Ararsam açar ama aramam.

Aslında mesele aramak değil.
Mesele, aradığımda senin hâlâ beni bekliyor olmaman.
Ya beklemiyorsan?

O yüzden aramıyorum.
Çünkü bilmiyorum:
Aramamak mı acı,
yoksa arandığım halde artık aynı olmamak mı?

Telefon çalıyor.
Bakıyorum.
Sen değilsin.
Rahatlıyorum.

İşte asıl derin olan bu:
Rahatlama hissi.

Birbirimizi beklemekten,
birbirimizi unuttuk.