İki Şey Şiiri - Yılmaz Tizgöl

Ben iki şey için ağlarım,
Yarım asrı devirmiş bir çınarın,
yaprak dökmesi gibi hazan mevsimi.
Her damla göz yaşım,
Süzülürken sakallarım dan.

Ben iki şey için ağlarım.
Ne yitip giden gençliğime,
Ne uçup giden hayallerime.
Bir çınar gibi aldırmadan köklerime...

Ben iki şey için ağlarım.
Burnumun direği sızlar, yürek sızısı gibi.
Alın yazısı gibi.
Farketmez gece, gündüz!
Hiç utanmadan.

Ben iki şey için ağlarım.
Evde, otobüste, trende.
Olur olmaz her yerde.
Ne yorgunluğum gelir aklıma,
Ne acılarım.
Burnumun direği sızlar...
Ağlarım.

Ben iki şey için ağlarım.
Ne bulunamayan kimliğime!
Ne yakıştırılmayan kişiliğime.
Kestiğim tüm hesaplar...

kendime.

Ben iki şey için ağlarım.
Bir babam diye sarılamadım
Babama,
Birde baba olamadığım çocuklarıma...

Yılmaz Tizgöl

13/03/2021
Moskova