Dünya atlıların hışmına uğramış,
her yer toz duman!
Yeryüzünü putlar istila etti.
Nuh’un gemisi gibi bir gemim yok;
iyilerle birlikte açık denizlere yol almak için —
yeni başlangıçlar...
İbrahim yorgun düşmüş olmalı.
Yakup’un gözleri karanlığa dönüyor —
kör olmakta haklı.
Yusuf!
Beni yeniden doğuran kuyum yok!
Davud! Mavi gözerim, kızıl saçlarım,
davudi bir sesim yok—
zebur söylemek için.
İsa’nın yakışıklı yüzünden
bir çarmıh kaldı geriye,
onca hikmeti varken.
Musa’dan kalan
kekemelik—
İsrailoğullarına miras.
Ve şimdi:
İsrail kekeliyor!
Bir zamanlar
Musa’nın sözlerine
şarkılar bahşedilirdi...
Ben şimdi nasıl sesleneyim göklere?
Bir çığlık değilim —
sadece yankı!
17/10/2017
UNLBBCN
Umut Engin Deniz
Umut Engin Deniz
Kayıt Tarihi : 16.04.2019 23:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu çağ — anlamın infaz edildiği bir çağdır. Kutsallar değil artık, kutular hükmediyor üzerimize: ekran kutuları, oy sandığı kutuları, tabut gibi fikir kutuları. Yeryüzü, kendi Musa’sını kekemeliğe mahkûm etti. İbrahim’in baltası unutuldu, putlar tekrar başköşeye kondu. Ve insanlar — eski inançlarının ve eski tanrılarının değil, yeni efendilerin önünde eğiliyor. İyiler için gemi yok artık, yalnızlık var ve kalabalıklar içinde suskun bir direniş. Ama biz susarsak, yankılarımız bile yok olacak! Bu nedenle: Her yalanı put bellemiş her sisteme karşıyız! Kör edilmek istenen Yakup’un gözlerinde, çarmıha gerilen İsa’nın yalnızlığında, kuyuya atılan Yusuf’un isyanında ve Zebur’un unutulan mısralarında biz hâlâ insanın izini sürüyoruz. Çünkü biz — putlara değil, söz’e inanırız. Ve biliriz: Her put yıkıldığında, bir yankı daha insanlaşır.
Burada insanlığın evrimini bir ilerleme değil, tam aksine ahlaki bir gerileme ve çürüme olarak gözler önüne sermiş...
Geçmişte insanı kurtaran değerler (Nuh'un gemisi, Yusuf'un kuyusu, İsa'nın hikmeti) bugün insanlığın kendi eliyle yarattığı toz duman, putlar ve çarmıhlar arasında ezilip yok olmuş durumda.İnsanın kendini nasıl mahvettiğinin en büyük kanıtı, kutsal olanı kirletmesidir.
İsa'nın sevgisinden sadece çarmıhın (şiddetin), Musa'nın adalet mücadelesinden ise sadece kekemeliğin (iletişimsizliğin ve zulmün) kalması, insanın kutsalı nasıl tersyüz ettiğini gösterir.Fakat insanlık öyle yapay, öyle putlarla dolu ve travmatik bir sistem inşa etmiştir ki, bugünün modern insanı artık kendi sesini çıkaramaz. Sadece geçmişten kalan acıların, savaşların ve kötülüklerin pasif bir yankısı haline gelmiştir. Kendi varoluşunu özgürce yaşayamayan insan, tamamen mahvolmuş demektir.
Muhteşem dizeler..Tebrikler.
TÜM YORUMLAR (1)