Dünya atlıların hışmına uğramış,
her yer toz duman!
Yeryüzünü putlar istila etti.
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




İnsanlık tarihi, şiirdeki peygamber figürlerinin temsil ettiği gibi aslında büyük erdemler, mucizeler, sevgi ve bilgelikle (yani varoluşun kutsallığıyla) başladı. Ancak insanoğlu bu kutsal mirası koruyamadı.
Burada insanlığın evrimini bir ilerleme değil, tam aksine ahlaki bir gerileme ve çürüme olarak gözler önüne sermiş...
Geçmişte insanı kurtaran değerler (Nuh'un gemisi, Yusuf'un kuyusu, İsa'nın hikmeti) bugün insanlığın kendi eliyle yarattığı toz duman, putlar ve çarmıhlar arasında ezilip yok olmuş durumda.İnsanın kendini nasıl mahvettiğinin en büyük kanıtı, kutsal olanı kirletmesidir.
İsa'nın sevgisinden sadece çarmıhın (şiddetin), Musa'nın adalet mücadelesinden ise sadece kekemeliğin (iletişimsizliğin ve zulmün) kalması, insanın kutsalı nasıl tersyüz ettiğini gösterir.Fakat insanlık öyle yapay, öyle putlarla dolu ve travmatik bir sistem inşa etmiştir ki, bugünün modern insanı artık kendi sesini çıkaramaz. Sadece geçmişten kalan acıların, savaşların ve kötülüklerin pasif bir yankısı haline gelmiştir. Kendi varoluşunu özgürce yaşayamayan insan, tamamen mahvolmuş demektir.
Muhteşem dizeler..Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta