Gitmek! özgürlük çağrısı uyandırıyor yüreğime
Kalmak! bir intihar eşiği aralığında son adım misali
Belli belirsiz bakışların gölgesi düşüyor sol tarafıma
Ve sonbahara yüz tutmuş yapraklar gibi
Aynalara küs olmuş yüzümde sen!
Çok derin çizgilerde belirginleşiyor
Fakat yansımıyorsun aynalara
İçselleşmiş bir kavram gibi kemirirken içimi
Herhangi bir tümce gibi sadık kalamıyorsun gönlümün şiirine....
Hangi şarkının duraklarında unutulmuşuz
Hangi meydanda vurmuşlar bizi?
Adını koyamadığım hangi biçimdi
Bir ihanetin enkazıydı bu kalkamayan
Gitmek nirvana daveti gibi
Kalmak bir uçurum gölgesinde sana bakmaktır
Kayıt Tarihi : 27.6.2025 14:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!