Bir ihtiyar gördüm yolda yürüyordu
Elinde baston beli hafifçe bükük
Yavaş gidiyor ayaklarını sürüyordu
Gözleri buğuluydu yanakları çökük
Kim olduğunu sordum senim dedi
Tanımadın mı yıllar sonraki senim
Bir ah çekti, yüreği yanık sesi titredi
Ben yaşlanmış halin sen gençliğim
Sağına baktı güldü, sevdiğim dedi
Bir parçası değil canımın ta kendisi
İyikim, iki cihanda istediğim dedi
Rabbimin bana en güzel hediyesi
Bir nine vardı yanında yüzü nurlu
Elini tutmuştu tıpkı liseliler gibi
Bakışı sevdalıydı, gülüşü gururlu
Sanki yeni evlenmiş sevgililer gibi
Omuzuna yaslandı sol yanım dedi
Kalbimin sahibi gönlümün efendisi
Hem canım, cananım diye ekledi
Rabbimin ikramı kaderin tecellisi
Yıllar yürüyordu onlarla o yolda
Acısıyla tatlısıyla yaşanmış ömür
Yollar yürüyordu sanki her yılda
Arkada mazi, önde cennet görünür.
Nurettin İkinci
Sonsuzun Sonu Gelince
SSG 18-10-2024-01.00
Kayıt Tarihi : 18.10.2024 23:07:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!