İhtiyar 19 Şiiri - Osman Bulut

Boş bir kağıt ile dolu bir kalem,
Geçirdin eline yine ihtiyar.
Kârda mısın, zararda mı bilemem,
Geçti gitti bak bir sene ihtiyar.

Yedin, içtin onca nimetten her gün
Çok şükür birine değilsin dargın.
El, ayak, göz, kulak olsa da yorgun
Formunu koruyor çene ihtiyar.

Yıllar daha yükseltecek yaşını
Çiğneyemez olacaksın aşını.
Vakit varken şu pirincin taşını,
Ayıkla bak tane tane ihtiyar.

Bu alemde avcı da oldun, av da
Yok, yoktur onlarca yıllık bu şovda.
Gâh gün yaktı, gâh bir alev, gâh sevda
Piştin işte yana yana ihtiyar.

Koskoca bir ömrü nasıl da yedim,
Daha dün bir çocuk idim, genç idim.
Sadece o demler kayboldu dedim
Gözler mi nemlendi, o ne ihtiyar?

Ne gülmek ayıptır ne de ağlamak,
Gözlerini kimseden kaçırma bak.
Tepkisiz bir insan olursun ancak
Hislerini yene yene ihtiyar.

Sağa sola bakma tansiyon artar,
Sağlığına ayırdığın fon artar.
Peşine takılan boş vagon artar,
Bir arkaya bak, bir öne ihtiyar

Sabrettin tatlandı, bal oldu koruk
Baba oldun, dede oldun çarçabuk.
Okul, iş güç, ev bark ve çoluk çocuk
Çok şeyler sığdırdın düne ihtiyar.

Baksana başında hep bir Şerif var,
Kızlar var, sonradan iki teşrif var.
Yusuf var, Taha var, Miraç, Elif var
Şükürler olsun bu güne ihtiyar.

Gerçeği bil, kinayeden ziyade
Hakkı anlat, hikayeden ziyade.
Aklın varsa; sermayeden ziyade
Sevabını yükselt bine ihtiyar.

O mal mülk edilir bak didik didik,
Çıkamazsın imtihandan başın dik.
Bomboş gideceğiz, zira boş geldik
Dünya dediğimiz hana ihtiyar

Sanma herkes her gün çekmekte halay.
Çoğunda var sevda denen bu olay.
Kendi maceranı anlatmak kolay,
Bir de dinlemeyi dene ihtiyar.

Ne kendini dinler aşık, ne seni,
Kırk yıllık tecrübem yanıltmaz beni.
Hiç yorulma, o kalbin öğretmeni,
Her şeyi öğretir ona ihtiyar.

Az çok tutunsa da hapa, iğneye
Aşık veda etmiş değil sahneye.
Biiznillah daha nice seneye
Hodri meydan der bu sine ihtiyar.
01/04/2019
SİNCAN