İhsan Güngör Şiirleri - Şair İhsan Güngör

Ağlama ey deli gönül.
Gözmü kaldı,yaş dökecek?
Aşkın hasret seli gönül.
Ne vardı ki yar sevecek?

Kerem aşkı ile sevsen.

Yürekten sevmiştim,ben insanları.
Sevgimin değeri,parada kaldı.
Halimi soranlar,sormaz oldular.
İyi gün dostlarım,nerede kaldı?

Vurdular,vurdular,dost diye,diye.

Bu kadarmı kısa hükmün?
Yaşamadan bittin ömrüm.
Ben hazırım,gelmez gönlüm.
Acelen ne bekle ömrüm.

Bekle dertlerim bitecek.

Hakkınmıydı söylesene,bu kadar candan sevilmek?
Farz kılınmış sanki bana,yanlızca seni düşünmek.
Bana haram,sana helal,oldu boşa geçen ömrüm.
Bir baksana vicdanına,rahatmıdır zalim gönlün?

Yetmiyor ki sözler artık,ne söylesem yar boşuna.

Cehennemde yaktı,Cennet gözlerin.
Yüreğim yangını,birgün sönmedi.
Anasız kalmış kuzu misali.
Meledim adınla,yüzüm gülmedi.

Ne istedi gözlerin,garip gönlümden?

Yasaktı,günahtı,ayıptı sevmek.
Her yiğidin harcımı,seni seviyorum demek.
O yılları yaşadık,o yıllarda genç olduk.
O yıllarda sevdanın,karasına tutulduk.
El ele tutuşmalar,filmlerde olurdu.
Uzaktan görmek bile.düğün,bayram,onurdu.

Şu Kura'nın incesine.
Aşık oldum oy sesine.
Nazlı yarim elin olmuş.
Çıkmam cuma gecesine.

Nazlı yarim,nazlı yarim.

Nerelerden nerelere.
Nasıl düştüm,bu hallere.
Uçan kuşlar kıskanırdı.
Kul olmuşum bir zalime.

Sevda yolu,çile yolu.

Olmayan varmı,bu dünyada,esir?
İster çoban olsun,isterse vezir.
Kimi tapar,parasına,puluna.
Kimi köle olmuş,bir vefasız kuluna.

Paradamı,puldamıdır,saadet?

Ne ihanet etti,ne de terketti.
Gitmedi ömrümden,ömrüm yalnızlık.
Sarıldı sımsıkı,yar sarar gibi.
Yaralı gönlüme,gönlüm yalnızlık.

Görmedim kimseden,böyle vefayı.