İhsan Güngör Şiirleri - Şair İhsan Güngör

Olmadı yarim olmadı.
Sensiz mutluluk olmadı.
Sevemedim başkasını.
Gerçek sevenim olmadı.

Ne olurdu sen olsaydın.

Söndürme bağrımda yanan ateşi.
Bir nefes alevle,tutuştur beni.
Kıskandır volkanı,lavı,güneşi.
Aşkınla alevle,tutuştur beni.

Tutuştur sönersem,külüm kalacak.

Beş metre kare hücremde,üç karışlık pencerem var.
Ne zaman baksam semaya,karşımda kara bulutlar.
Bakıp durmayın yüceden,ne farkınız var hücremden.
Çektiğim bitmez çileden,zevk duyun kara bulutlar.

Alnımın kara yazısı,hücremin kapı boyası.

Yinemi sızı düştü,gönül yarana?
Melhemin yok artık,boşa arama.
Sızlayan her yara,öldürür sanma.
Öldürdüde gitti,zalim yar amma.

Tuzlar bas yarana,gönül ağlama.

Senide bulur,bu kul sevdası.
Bazen verem eder,sevda yarası.
Gururun kâr etmez,tarumar olur.
Sevdanın gururla,yoktur arası.

Bırakta gönlün sevgiyle dolsun.

Küreksiz sandalda çaresiz kaldım.
Aşk deryasına düştüm düşeli.
Ne fırtınam dindi,nede dalgalar.
Elveda demeden gittin gideli.

Boğdurma aşkınla,gel nefesim ol.

Aşkın yolu,dili birdir.
Dert olur,dertlere pirdir.
Gül dikenli olsa bile.
Gül dalında yine güldür.

Niye felek,kastın niye?

Yine pusun sarmış dağı,ovayı.
Dondurmuş ayazın akan Kura'yı.
Yıllardır sinemde yanan yarayı.
Dondursana nolur zalim Ardahan.
Perişan eyledin,halim Ardahan.

Ağlama ey aşık,ağlama yeter.
Halime baksana,insan şükreder.
Belini bir zalim,boynunu kader.
Bükerse,ben gibi ihtiyar eder.

Seviyor dedin ya,döner beklersen.

Sitem etmeyin,yaşlı gözlerim.
Gülmüyorsa yüzüm,varsın gülmesin.
Doğuştan sırdaşım,yaşın gözlerim.
İçime damlayın kimse görmesin.

Sessizce ağlayın,duyan olmasın.