(E.YÜKSEL'İN ANISINA)
Dün seni görmüşler,
Ermeni kayalarında,
Süzülürken zirveye doğru,
Hani ulaşılmazdı kartal yuvası.
Bir yıldızı gözlüyorum
Kubbesi ile kavgalı minarenin ardından
Ve ben seni düşlüyorum
Kendisiyle kavgalı olduğum dünyamda.
(Düş Ve Gerçek)
Kavak ağaçları gölgesinde,
Bir patikada yürüyorum bu gece,
Bir fırtına soluğumu kesiyor derinden,
Yol uzun,
Umut etmekten vazgeçiyorum,
Yaşamdan arta kalan umutları raflara diziyorum ,
Dönüp bakmak,
Yada umut etmeyi yasaklıyorum yüreğime,
Kırıntılarla avunmak istemiyorum,
Gecenin karanlığına sığınıyorum yılın en uzun gününde,
Pusulamı kaybettim,
Issız okyanusun orta yerindeyim,
Kayık küreklerine bağlı yalnızlığım yaşama dair hükmünü yitiriyor,
Kollarımın tükenişini hissediyorum,
Zaman her saniyesini çalmaya devam ediyor bizden,
Ve kabullenmesek de yüreğimiz yaşamak denen bu savaşta,
Yenik düşme yolunda depar atıyor,
Ama sen seyr-e doymuyorsun,
Kaçamak savaşın kazananı sen değilsin.,
Susmak yüreğinin girdabıdır ama sen kabullenmiyorsun,
Sen yokken seninle yaşamak gibidir geceler
Sabaha seni getirme umudunu
Saklar zulasında
Her karanlık çökende
Zulasında saklı
Seni uzatır avuçlarıma geceler.
Dışarda yağmur,
Zulamızda sensizliğe gömülmüş senli hayallerimi büyütüyorum içimde,
Sen yoksun,
Gürül gürül yağmurun uğultusu kulaklarımda,
Camdan dışarıya sensiz bakasım gelmiyor,
Yanıma usulca sokulup birlikte yağmuru seyredişimizi anımsadım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!