İDRAK
Aşk atınca şuuru, ahengin ortasına
Şuur gördü ahengi, sarıldı baltasına
Vuruldu balta tak tak, dayandı sesler kalbe
Celp etti hengameye, saldı idraki harbe
İdrak süzgün bakışla, gönlün yolunu süzdü
Günülün yolu zordu, gerisin geri döndü
Meydan koskoyu gölge, imtihan süsü kaplı
Idrak gidip gelmekte, ne yapsın Izdıraplı
Yoktu belki bu kadar, saatin tiktakları
Döndükçe sisli başı, düştü saça akları
Anladı varmalıydı, dergahına gönülün
Kıyısında olsa da, dibinde ne var gölün
Bilmeli gizleneni, tarif olması için
O bilgi bir gizem ki, hem var hem yokta hiçin
Duygulu idrak kaşif, kelam hanı tercüman
İdrak konakladıkça, cevher sunacaktır han
Bir vakit kaldı handa, yer gül, gökte resimler
Kelam hanı söyledi, Kelime ve isimler
Onlar rahmettir dedi, cevhere ışık eşkal
Onlar ki bilindikçe, başlar keşif ve işgal
Ve bilindi bilmece, göğüste saklı biri
O dilden yoksun bilgin, taa ezelden beri
Elinde ışığınla, sana ayna yansıtıyor
Sendekini sana söylemek için çırpınıyor
14/11/2020
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 23:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Of bu şiirin sonrasında idrak 2 gibi bir şiir gelecek tam iki yıl sonra. Bu tür hazırlar büyük düşüncelerin zirve, nokta olarak yazdığım bir şiirdi ama son olmadı ŞUURUN ŞİİRİ ŞİİİRİN ŞUURU.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!