İda'nın kanatlarında....

​
Yine vurdu şafağın şavkı İda başına,
Yazılmış kadim mühür toprağına taşına.
Bir Beyaz Kartal kondu gönlümün avlusuna,
Selam getirdi sanki dedemin uykusuna.
​
Plovdiv’den Akçay’a uzanan ince yollar,
Gurbeti vatan yapan o sımsıcak kollar.
Abdi Bekirov adı tarihe nakış gibi,
Çanakkale içinde bir keskin bakış gibi.

​N
Es ey rüzgar, Akçay’dan zeytin kokusu getir,
Yorgun düşmüş ruhuma huzur uykusu getir.
Bir yanda ak nurlar, bir yanda derin sırlar,
Dostun sesini bekler şu geçip giden yıllar.
​
Zeytinli'nin içinde "nema" derim eskiye,
"Plaketa" tadında başlarım bir türküye.
Sedni hele yanıma, dertleşelim seninle,
Hasan’ın yüreğinde her söz ayrı bir inle.
​
Gördüğüm o büyük nur, göğün en yüksek katı,
Ayırırım her daim karayla o beyazı.
Negatif gölgeleri dumanından tanırım,
Güzel kokulu suyla ben her gün yıkanırım.

Kul Hasani’yle kurduk bu gönül köprüsünü,
Unutmadık dostluğun o kadim öyküsünü.
Altı kıta, tek yürek; döküldü hece hece,
Işık olsun bu şarkı, her karanlık geceye...

Hasan Belek
26 12 2025- Akçay