Geçmişi unutmak istedikçe, geleceğin içinde gördüklerimiz bizleri duraksatır. Korkularımız o kadar baskın çıkar ki kim olduğumuzun çokta önemi kalmaz. Adı üstünde geçmiştir oysa hiç geçmemiştir. Takvim yaprakları değişmiştir sadece ve beden eskisi gibi değildir. Yorgun bir yüreğe yüklenilir. Belki de bir ışık beklenir aydınlık görmeyen sabahlara...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta