İçsel Hicret
Gürültüsü çok, adaleti yoktu bu kentin.
Emeğini harcadın,
Yüreğini serdin,
Yine de yaranamadın gölgesine sokakların.
Şimdi bir bavul bile almadan,
Sessizce çekilme vaktidir.
Çünkü bazen gitmek,
Savaşmaktan daha büyüktür.
Sen sustun, şehir seni kaybetti;
Sen yürüdün, yollar sana biat etti.
Merak etme,
Geride bıraktığın o nankör kalabalık,
Gün gelecek adını fısıldayacak birbirine.
Çünkü kader, hak edilen değeri saklamaz.
Şehre küstün, namıdiyar peşindedir...
Sen yürüdün ya,
Senin adın artık o şehirden büyüktür harcadın,
Yüreğini serdin,Yine de yaranamadın gölgesine sokakların.
Şimdi bir bavul bile almadan,
Sessizce çekilme vaktidir.
Çünkü bazen gitmek,
Savaşmaktan daha büyüktür.
Sen sustun, şehir seni kaybetti;
Sen yürüdün, yollar sana biat etti.
Merak etme,
Geride bıraktığın o nankör kalabalık,
Gün gelecek adını fısıldayacak birbirine.
Çünkü kader, hak edilen değeri saklamaz.
Şehre küstün, namıdiyar peşindedir...
Sen yürüdün ya,
Senin adın artık o şehirden büyüktür.
"Sen sustun, şehir seni kaybetti;
Sen yürüdün, yollar sana biat etti."
""Sen yürüdün ya, senin adın artık o şehirden büyüktür.""
2.6.2026
Pakize ÖZBAŞ
Mavikatre 💧
Kayıt Tarihi : 2.06.2026 20:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hayat bazen bizi çok yorar; en çok da tüm kalbimizle emek verdiğimiz sokaklar ve insanlar tarafından anlaşılmadığımızda burkuluruz. İşte "İçsel Hicret", tam da o kırılma noktasında, bir valiz bile almadan kendi içine, kendi değerine sığınanların sesi. Umarım bu dizeler, adaletsizliğin gürültüsünde kendi sessiz yürüyüşünü başlatan her yüreğe bir parça güç ve teselli olur. (...Yollarınızın her zaman kıymetinizi bilenlere çıkması dileğiyle...) pkze-mavikatre 💧
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!