derin bir nefes al, kapat gözlerini ve kendine bir dünya yarat içinde yalnızca sen ol. Arada bir kaç oralara senin hayalin, senin yerin. Özgür kal ve sadece kendin ol. Yorgun aklının, karmakarışık yüreğinin durulduğunu hissetti birden. Kapattığı gözlerini açmak istemedi, “sadece birazcık daha” dedi “biraz daha kalayım” öyle yorgundu işte hayatın anlamsız telaşında kaybolan adam. Öyle çok sevmişti ki o dünyayı, artık sık sık oraya kaçtığını fark etti iyi geldi kaçmak, iyi geldi uzaklaşmak, artık sonundaydı ömrünün, ilk defa sığınacak bir dünya yarattı kendine ve bir daha asla dönmedi…
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta