İçimdeki rüzgar Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Bir gün dinerse içimizdeki bu rüzgâr,
Dudaklarda sönüp giderse sıcak heceler,
Adımı rüzgâra fısıldasın o eski mekânlar;
Sakla beni hafızanda, geçse de seneler.

Bir şarkı çalarsa sokağının tenha yerinde,
Yarım kalmış bir öykünün sızısı sarsın içini.
Gözlerin takılırsa gecenin en koyu rengine,
Hatırla bir zamanlar seni ne çok sevdiğimi.

Çizgiler düşerken zamana, solar yapraklar,
Her giden arkasında sessiz bir boşluk bırakır.
Erisin varsın ömür, değişsin yüzümüzdeki hatlar;
Unutulmak, içimizdeki en ağır kahır.

Yaz ortasında açan o kırılgan çiçek gibi,
Uzak bir anının koynunda uyansın sesimiz.
Bırak aksın zaman, unutturmasın hiçbir şeyi;
Gözlerinde ebedi bir emanet kalsın izimiz.
2025