İçimdeki Ölü Şiiri - Sezai Efiloğlu 2

Bülbül olsam nazlayım,
Neyleyeyim gülü ben.
Ben bir nefes fazlayım,
Tabutta ki ölüden.

Mezardan ürküyorum,
Fatiha okuyorum.
Elbette korkuyorum,
Teneşirde ölüden.

Haramın suyu dişte,
Ne yapayım enişte.
Özür dilerim işte,
Mezardaki ölüden.

Ölü gördüm iğrendim,
İğrendikçe eğlendim!
Dirilmeyi öğrendim,
İçimdeki ölüden.

Hakkını bana şimdi
Helâl etmeyen kimdi?
Amân! dilerim imdi,
Mezardaki ölüden.

Sezâi kokar oldum
İt gibi çokar oldum
Artık ben korkar oldum
Dışımdaki ölüden!