Bir gün içim
karnıyarık gibi yarıldı
derin çiziklerle.
İçimden ne çok insan çıktı,
ne çok yüz,
Kaderde senden ayrı düşmek de varmış
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden
Devamını Oku
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden




Hocam teşekkürlerimle, sevgi ve selamlar.
zaman ve bizler de zamanın içinde ilerleyen kişiler olarak, dökülen sonbahar yaprağı gibi ne kadar da çok birikiyor içimizde ki bıçak acıları kıyılara.
belki iyi birileri süpürür hüzünleri de bir daha birikmez kıyılara hüzün yaprakları, teşekkürlerimle, selam ederim.
Aynı sofrada oturup birbirine uzak kalmanın en acı hâlini anlatmışsınız. Özellikle “bıçağı çoktan sana çevirmiş” dizesi insanın içine dokunuyor. Çok güçlü…
zaman ve bizler de zamanın içinde ilerleyen kişiler olarak, dökülen sonbahar yaprağı gibi ne kadar da çok birikiyor içimizde ki bıçak acıları kıyılara.
belki iyi birileri süpürür hüzünleri de bir daha birikmez kıyılara hüzün yaprakları, teşekkürlerimle, selam ederim.
İnsan halleri bu, zaman zaman sırtından bıçaklayanlarla aynı safta sanma yanılgısı.
Şiir çok çok güzeldi.
Hocam teşekkürlerimle, sevgi ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta