İçimdeki Gamın Pençesinde

Şu sıralar gözümden akar yorgun ruhumun teri,
Suskun dilimi kışkırtamıyor artık kalbimin sesi,
İzlemiyorum parlak yıldızları ile bizleri kandıran,
Hayatın aydınlık şavkını ise sessizce örten geceyi.

Kurutmaz hiçbir teselli rüzgârı ıslak kirpiklerimi,
Usul usul akan kanım her gün boyar kırmızıya gözlerimi,
Dayanılmaz bir sükunet içerisinde sadece seyrediyorum,
Tek tek düşerken ümitle kurduğum hayallerin cepheleri.

Ruhum yaşarken ölümlü bir bedenin deneyimini,
Kaybediyorum her geçen gün özümü, kimliğimi,
Zamanın azizliğinin içerisindeki aciz günlerim,
Sanki içerisindekini tüketen kırık bir kum saati.