Bakmayın sustuğuma, içimde yaram var;
Dokunmayın bana, içimde yaram var.
Dokunmayın, kanatmayın içimi;
Yaram geçmiyor, dermanı yok.
Doktor bey, sol yanımda yaram;
Dokunma, kanar yaram.
Şifa senden gelmez bana,
Dokunmayın, yaram var.
Kimseye yük değilim,
İçimde kocaman yaram var.
Üstelik bu yaralar, sizlerin eseri;
Yüreğim kanıyor, gözlerim nemli.
Dokunma doktor, içim yanıyor;
Dertlerim birikmiş, sığmaz içime.
Sessiz çığlığım yankılanır boşlukta,
Kendi derdimle ben baş başayım.
Gece çöker, sisler dağılmaz;
Yorgun düşer ruhum, dinlenmez.
Gönül kapım kilitli, açılmaz;
Dokunmayın bana, yaram derinde.
Merhem kâr etmez bu sızıya,
Kaderim yazılmış kara yazıya.
Hasretim bitmeyen bahar yazıma;
Dokunmayın doktor, içim yanıyor...
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 19:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!