Bir vakit, ömrün herkese aynı yüzü göstereceğini sanırdım.
Meğer herkes aynı güne uyanırmış da, aynı ömrü yaşamazmış.
Ben payıma düşeni alırken ses etmedim;
Eksilen her şey gelip yüreğime yerleşti.
İlk gideni bekledim, son gideni de...
Her defasında kapıyı açık bıraktım.
Gelenler oturdu, gidenler ardına bakmadı;
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta