Bir akşam üstüydü…
Adını içimden geçirdim sessizce
Sanki şehir durdu o an
Sokak lambaları bile sana yandı
Ben seni
Gidişinden değil,
Kalışından kaybettim aslında
Yarım bırakılmış bir cümle gibi
Duruyorsun hâlâ içimde
Ne zaman “bitti” desem
Bir yerden çıkıyorsun karşıma
Bir şarkının en kırık yerinde
Ya da gecenin en suskun anında
Ben seni unutmuyorum
Sadece daha derine saklıyorum
Kimse görmesin diye değil
Ben dayanabileyim diye…
Ve bil ki—
Bu şehirde herkes birini sever
Ama herkes
Benim seni sevdiğim gibi yanmaz
Kayıt Tarihi : 14.04.2026 21:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!