İÇİMDE ANLATAMADIKLARIM
İçimde anlatamadığım şeyler var benim.
Kendime bile ifade edemediğim duygularım, yarım kalmışlıklarım ve hiç anlatmadıklarım var.
Kendime bile fazla geliyorum sanki, belki de sevemediğim kendimim.
Günler geçtikçe yalnız kalmak istemelerim, içimde hiç saydığım sevgilerim var.
Bazen şu sol yanımı kilitleyip atasım var dipsiz kuyulara,
Alıp başını gitmek midir, yoksa tahammülümün kalmayışımdır bu ziyan oluş.
Yoksa tüm yaşadıklarımın aynası mıdır, bu yaşadığım sonuç.
Her şeyi ince düşünüp fazla hesap yapmak mıdır, yaşadığım her şey donuk.
Her gün umutla bekledim, o güneşin, benim penceremden içeri girmesini.
Ne kadar beklediysem hep kaybettim. Kimisi hayallerimi çaldı, kimisi geleceğimi.
Yine de kimseye küskün, dargın değilim. Şimdi derin yalnızlıkların keşfindeyim.
Kimsenin esaretinde değil yalnız kendi kendimin hapsindeyim.
İnsan diyorum bazen, sadece acıdan mı besleniyor.
Hep bir yakarış hep bir ağıt mıdır, sana kalan yoksa çocukluğunun acı serzenişimindir.
Her çırpınışta yine batıyorum usta, ne kadar büyümeye çalışsam da aklım olmayan oyuncaklarda mı hala,
İçime atıp da çıkaramadığım, acılarımı mı ya da elvedalarım mı?
Ne yapsam nafile şimdi hadi doldur saki sek olsun bu seferki
Yak bir sigara daha, çektikçe içine belki hafifler derdinin eskisi,
Yeni dertler bulursun sen gönlüm, dert etme içine bu nefesi,
Biten sevdalardan ümidini kes şimdi kalmadı tadı ne eskisi ne yenisi.
HAKAN ARIKAN
10.04.2026 SAAT 16:25
Kayıt Tarihi : 10.04.2026 17:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!