Evim Nerede Bilemiyorum

EVİM NERE BİLEMİYORUM
Yine hüzünlü bir akşamın sönük ışıklarındayım.
Aklım yine karışık, ruhumla aklım arasında kıyamdayım,
Maziye takılı kalıp senli sensiz gecelerin tam orta yerindeyim,
Sonra ……Sonrası yok işte dalıp maziye mutlu olmak istesem de ,
Dönüyorum yine en başa bulunduğum sadakatsiz yalnızlığıma.
Gözlerim kalbim dahası her şeyim özledi artık, sevmeyi sevilmeyi
Yalnızlığa hüküm giymiş bir mahkûmun idamını beklemesi gibi bu sevda’ lık.
Korkuyorum artık hem kendimden hem kaybettiğim yaşam sevincimden.
Beyaz bir güvercinin kanatlarına yükledim artık hayallerimi,
Yorgun ve bitap düşmüş kalbime, bir türlü söz dinletemiyorum.
Sevme artık SEVME diyemiyorum.
Ankara’nın çıkmaz sokaklarında bastığım her kaldırım taşında seni anımsayıp,
Yürümekten korkuyorum. Yine aklıma sen gelirsin diye; nereye gideceğini gösteren yön tabelalarına bakmıyorum, çünkü yönümü kaybetmiş bir yolcu gibi ben nereye gideceğimi bilmiyorum.
Şimdi yanımda olsan, yıldızlara baksam, hani onlar yön gösterirmiş ya evinin nere olduğunu
Ben sensiz evim nerede bilemiyorum... 17.02.2025
Hakan Arıkan