Yutkuna yutkuna ağlatan her kimse,
O boğazıma düğümlenen acıların mimarı,
Bilsin ki: her yutkunuşumda biriktirdiğim o zehirli damlalar,
Şimdi içinde kendi karanlığını besleyen bir nehre dönüştü
Taşacak ve onu kendi bataklığında boğacak!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta