Her güneş battığında, pencere kenarında oturuyorum
"Kaç kere söndü bu sigara?" diye soruyor içimdeki ses.
Sokak lambaları yanıyor, evler ıssız…
"Kimse duymaz," diyorum, "duymasınlar da zaten."
Telefonum titriyor masada
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta