İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Aşkta ruh yoksa, gönül o hayali neden özlesin
Sev seni seveni gönül, sevmeyeni unut gitsin
Fani dünyada aşk vefadır, her seven bunu bilsin
Sev seni seveni gönül, sevmeyeni unut gitsin.

İnsanoğlu her şeyi keşfetti de
Bir kendini keşfedemedi
Aya, Marsa gitti belki ama
Ne aşkı anladı ne de kalbini,

Aşk yakıcı bir duygudur sevenlerin kalplerinde
Yıllarca hiç sönmeyecek bir közdür sinelerinde
Mecnun boşuna mı aradı Leyla'yı Tih çöllerinde
Yıllarca hiç sönmeyecek bir közdür sinelerinde.

Aşk yeşil bir rüyaymış sevdanın yollarında
Şimdi yalnız bir kuşum hayatın kollarında
Her defasında yarım kaldı aşk muradımda
Şimdi yalnız bir kuşum hayatın kollarında.

Baktıkça gözlerine bu mecnun kimdir deme
Bende güneş batınca benden aşkı isteme
Hiç bir şey geri gelmez zaman bizden geçince
Bende güneş batınca benden aşkı isteme.

Bak yine yorgun akşamın hüznü çöktü içime
Hiç tadım tuzum yok sen yanımda yoksun diye
Sana meftun bu gönül inan ki döndü deliye
Hiç tadım tuzum yok sen yanımda yoksun diye.

Bak yine güneş gurupta bu akşam sensiz batıyor
Öyle zor ki sensizlik güneş hayalini öpüyor
Bana tek teselli gözlerini özlemek kalıyor
Öyle zor ki sensizlik güneş hayalini öpüyor.

BAK YİNE SENSİZ AKŞAM OLDU
Bak yine sensiz akşam oldu hicran doldu ruhuma
Geçti ömrümden seneler ben ermeden muradıma
Fayda yok martılardan acı düştü umutlarıma
Geçti ömrümden seneler ben ermeden muradıma.

Sana elveda deyip, nasıl unuturum seni
İstesem de unutamam menekşe gözlerini
Kalbim senin demiştin unuttun mu sözlerini
İstesem de unutamam menekşe gözlerini.

Bana gelir misin dedim, gönlünden çok uzaktayım dedi
Hal bu ki onun aşkı bende, bir orman yangını gibiydi
Demek o afetin kalbi, benim yüreğim kadar sevmemiş
Hal bu ki onun aşkı bende, bir orman yangını gibiydi.