İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Aşktan yana mahzun kalbim boşuna aldanmış
Seviyor diye gönül bir hayale bağlanmış
Hal bu ki dünya gibi aşkta hoş bir masalmış
Seviyor diye gönül bir hayale bağlanmış.

Aşkta ruh yoksa, gönül o hayali neden özlesin
Sev seni seveni gönül, sevmeyeni unut gitsin
Fani dünyada aşk vefadır, her seven bunu bilsin
Sev seni seveni gönül, sevmeyeni unut gitsin.

İnsanoğlu her şeyi keşfetti de
Bir kendini keşfedemedi
Aya, Marsa gitti belki ama
Ne aşkı anladı ne de kalbini,

Aşk yakıcı bir duygudur sevenlerin kalplerinde
Yıllarca hiç sönmeyecek bir közdür sinelerinde
Mecnun boşuna mı aradı Leyla'yı Tih çöllerinde
Yıllarca hiç sönmeyecek bir közdür sinelerinde.

Aşk yeşil bir rüyaymış sevdanın yollarında
Şimdi yalnız bir kuşum hayatın kollarında
Her defasında yarım kaldı aşk muradımda
Şimdi yalnız bir kuşum hayatın kollarında.

Bana aşkı tattıran gözlerin konuşsun benimle
Menekşe gözlerde buldum ben mutlu aşkı sevginle
Sen ne dersen de koskocaman mazimiz var seninle
Menekşe gözlerde buldum ben mutlu aşkı sevginle.

Baktıkça gözlerine bu mecnun kimdir deme
Bende güneş batınca benden aşkı isteme
Hiç bir şey geri gelmez zaman bizden geçince
Bende güneş batınca benden aşkı isteme.

Bak yine yorgun akşamın hüznü çöktü içime
Hiç tadım tuzum yok sen yanımda yoksun diye
Sana meftun bu gönül inan ki döndü deliye
Hiç tadım tuzum yok sen yanımda yoksun diye.

Bak yine eylül geldi yapraklar hep yerlerde
Ben hala kederliyim, bu sensiz gecelerde
Her gece rüyamda ben, hep seni görüyorum
İpek saçlı sevdiğim eylülde gel diyorum.

Bak yine güneş gurupta bu akşam sensiz batıyor
Öyle zor ki sensizlik güneş hayalini öpüyor
Bana tek teselli gözlerini özlemek kalıyor
Öyle zor ki sensizlik güneş hayalini öpüyor.