İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Ömrü heba olmuş kalbin ümidi olmaz deme yarından
Her şey bitti derken güneş doğar aşkın şafağından
Ruhundan ruhuma sevgin akar o menekşe bakışından
Her şey bitti derken sevdan doğar aşkın şafağından.

Ömrüm beklemekle geçti yüzüm bir türlü gülmedi
Kalbimde dermansız acı var, sızısı hiç dinmedi
Sen ne zaman geleceksin gönül seni çok özledi
Kalbimde dermansız acı var, sızısı hiç dinmedi.

Ömrüm bir hayali beklemekle geçti senelerdir
Kalbime saplanan aşk hançeri onun eseridir
Unutulsam da bu aşkın hatırası çok derindir
Kalbime saplanan aşk hançeri onun eseridir.

Ömrümce hep bana baksın aşkla o menekşe gözler
Bir bilsen uzaklardan bu gönül seni nasıl özler
Nazar değmesin bu aşka gönül kaderime küser
Bir bilsen uzaklardan bu gönül seni nasıl özler.

Ömrümden ömür alda git benden uzaklara giderken
Bu gönül nasıl kahrolmaz seni deli gibi severken
Yüreğime bir ateş düştü sana mutluluk dilerken
Bu gönül nasıl kahrolmaz seni deli gibi severken.

Ömrümden sensiz kaç bayram geçti kim bilir
Her günüm hüzünlü
Her günüm kederli acı dolu
Hal bu ki bayramlar;

Ömrüm sensiz geçse de bu gönül seni unutmayacak
Bu sevdanın üzerine başka aşk güneşi doğmayacak
Gün gelecek menekşe gözler bu aşk için ağlayacak
Bu sevdanın üzerine başka aşk güneşi doğmayacak.

Ömrümün en güzel yılları seni beklemekle geçti
O hicranlı hüzünlü yıllar billahi ömre bedeldi
Tekrar dünyaya gelsem yine seni severdim inan ki
O hicranlı hüzünlü yıllar billahi ömre bedeldi.

Ömrümün hazanında son ümidim sende kaldı
Baktığım resimlerden gözlerin kalbime aktı
Seni hayal ettim de, inan içim kan ağladı
Baktığım resimlerden gözlerin kalbime aktı.

Ömrümün son yılları, seni beklemekle geçti
Senden hala haber yok, eylül derken ekim geldi
Ne zaman göreceğim, aşka hasret gözlerini
Senden hala haber yok, eylül derken hazan geldi.