İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Haykır içindeki duygularını yıldızlar duysun
Azat et yüreğini seven sevdiğine kavuşsun
Sev sevil ruhuna sevdiğinin aşk iksiri dolsun
Azat et yüreğini seven sevdiğine kavuşsun.

Her hazan mevsimi geldiğinde
Doğayla baş başa kalmak istiyor insan
Şehrin derdi ve uğultusu
Yoruyor insanın zaten yorgun olan ruhunu.

Hicranla dolu ömrümün matemi ağlar kalbimde
Sen yoksun diye hazan aşksız geçiyor eylülde
Hani el ele yürüyecektik gazeller içinde
Sen yoksun diye hazan aşksız geçiyor eylülde.

Günler ümitlerde kısalmış
Güneşe hasret çiçekler sararmış
Mevsim sanki bir tufanın habercisi
Ben sana meftun

Hemen üzülüp ağlama, birisi seni üzdü diye
Seni seven bir gönül var, sen mutlu ol üzülmen niye
Takma kafana hiç bir şey, her şeyi göm gitsin maziye
Seni seven bir gönül var, sen mutlu ol üzülmen niye.

Kalbimi açıp bakıver orada hep sen varsın
Hicran acımda devası sen olan bir yarasın
Sen ezelden alnıma yazılmış kader yazımsın
Hicran acımda devası sen olan bir yarasın.

Mavi bir rüyaydı sanki
Ömrümden yitip giden seneler
Maziye daldı sisli yıllarım
Karanlık geceye bedeldir kederler
Hani nerede kaldı gençliğim

Bu yalan dünyada Allah'tan başka her şey faniymiş
Nerede hülyamız, nerde gözlerin, hepsi yalanmış
Seni seviyorum dediğin o tatlı sözler masalmış
Nerede hülyamız, nerde gözlerin, hepsi yalanmış.

Her akşam güneş batarken bekler anarım seni
Nasıl özlemem kahreden menekşe gözlerini
O gözler aşk deryasında yalnız bıraktı beni
Nasıl özlemem kahreden menekşe gözlerini.

Her damla gözyaşın ruhumda derin iz bıraktı
Ilık buse gibi akan yaşların içimi yaktı
Sana olan hasretim gönlümü derbeder yaptı
Ilık buse gibi akan yaşların içimi yaktı.