İbrahim Pataz Şiirleri - Şair İbrahim Pataz

Bir bak hele Müslüman’ın yurduna
Savaşlara alan oldu emmoğlu.
Kimi içten kimi dıştan vuruyor
Ülkeleri viran oldu emmoğlu.

Çile çekmek Müslüman’ın kaderi

Elini vicdana koy da karar ver,
Huzuruna nasıl çıktım hakim bey?
Gel de yetiştiğim ortamı bir gör,
Bataklığa neden çöktüm hakim bey?

Babam kışlasından tabutla dönmüş,

Senelerce özlem ile beklendi
Umutlara yeni umut eklendi
İnsanlığın kara bahtı aklandı
Nebiler nebisi doğdu bu gece.

Karanlıkta ışık doldu beşere

Gide gide geldim yolun sonuna
Dağlar sizden ayrılmama az kaldı.
Bir gün kara toprak alır koynuna
Beğler sizden ayrılmama az kaldı.

Göçmek için konmuş konan bu hana

Ben sevmişim canı gönülden seni
Yeryüzünde yoktur eşin Adana.
Uzaktan kendine çekersin beni
İlkbahardan güzel kışın Adana.

Yerde metro, tren, havada uçak

İnsan hakları diye kararlar aldırdınız,
Bildiri hazırlayıp dünyaya bildirdiniz,
Böyle insanlık olmaz ey 'Vahşi Batılılar
Milyonlarca insanı ne diye öldürdünüz?
İbrahim PATAZ
07/04/2006 Adana

Bir bütün olarak verip baş başa
Ülkemizin değerini bilelim.
Her yeri CENNET’ten başka bir köşe
Ülkemizin değerini bilelim.

Akılın emrine girsin beş duyu

Akar durur nice yıldır,
Tarsus Berdan Şelalesi.
Coşkun suya ulu yoldur,
Tarsus Berdan Şelalesi.

Büyük küçük onca dere,

Konanlar göçtü buradan
Sağlar sonunu bekliyor.
Nice ağalar paşalar
Beğler sonunu bekliyor.

Zerre kadar yoktur güman

Bizi sevin demiş zalim sürüsü,
Zalimi seversem insan değilim.
Kan ağlarken dünyamızın yarısı,
Zalimi seversem insan değilim.

Müslüman ülkede doymazlar kana