Dokunsam yağmur yağacaktı
Dokunamadım ama dedim ki
Öpsem
Öpsem keşke bi
Koynundaki geceyi
Yırtsam karanlığı
Bir insan fikri deşeliyor beynimi
Bir insan zırh çekiyorum
Bir fikir kadar yalan...
Zaman en yaman ayraç
Uç noktalarına
Tanımadığım çehreler kadar açım
Kalabalık bir caddede
Bir tiyatro sahnesi çiziyorum,
Bugün şiir yazasım yok
Özenmekten korkuyor kalemim
Kurşun döktüler gözlerime
Duydum, ağlayamadım
Kalbimi hapsettiler karanlığa
Gördüm, sevemedim
Zincirlere vurdular ellerime
Aldım, tutamadım
Sessizliği üstüme çekip uyuduğum her gece
Bir bilsem neler gizli sende
Rolümü ararken kaybolduğum sahnede
Hayatımı oynadım, bir perde.
Beşiktaşta oturmuş seni izliyordum
Usulca bir dalga yanaştı yanıma
Deniz kokan tenini hatırladım
Hapsederken ışıklarını karşının
Boğaza altın kolye taktım
Fırtınalar sonbaharında,
Sessizliğimi saklayıp köşeden köşeye,
Rüyalarımı kovalıyorum,
Yatağımsa yalnız fırtınalara gebe..
İhtiyar duygularımı döküp ellerime,
Ufalacak bedenim, benim kadar
Sevip büyüyeceğim, senin kadar
Yağmur yağdıkça
Özlemin yağacak saçlarıma
Avucum da gezinecek hayalin
Gözümden kar yağdı dün gece
Soğuktu her taraf bembeyaz
Buz tutmuştu ellerim
Dudağıma kilit vurmuştu ayaz.
Sabahın sessizliğinde yıkanıyordu dalgalar
Haber getiriyorlardı uzaklardan,
Öz benimin sahilinde çabuk çabuk...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!