Tam olay bitmişti polisler geldi
Götür bunu dedi direk hakim bey
Hiçbir suçum yokken beni de aldı
Dediler ifade verek akim Bey
En başından olay şöyle gelişti
Doyamadan ben ona kopardı kader bizi
Dinmiyor sancılarım yürekte sızı kaldı
Öyle bir fırtına ki savurdu ikimizi
Canımı aldı benden kalbimde izi kaldı
Hayatımda ilk defa tam huzuru bulmuşken
Ey İstanbul nasıl anlatsam seni
Yetmez anlatmaya diller İstanbul
Yazmaya çalışsam inan ben seni
Bitiremez seni eller İstanbul
Nerenden başlasam söyle neyinden
Gelmişim ömrümün sonbaharına
Döküldü yaprağım dalım kalmadı
Umutla bakarken ilkbaharına
Yeşerecek bir tek çalım kalmadı
Onca yıl hayatın kahrını çektim
Rabbimin en güzel armağanısın
Duamdır gül yüzün solmasın kızım
Bu dünyadaki tek dayanağımsın
Gözlerine yaşlar dolmasın kızım
Dileğim zalime muhtaç olma sen
Ayrılalım diyordun oldu bak işte sevin
Yeterki sen mutlu ol ben olmasam da olur
Git aynada kendinle gurur duy ister övün
Yeter ki sen mutlu ol ben olmasam da olur
Zaman kaybetme sakın sil telden ismimi de
Dildekini kalemine mısra mısra dökendir
Edebiyat deryasının Bitmez yoludur şair
Geçmişini incele bak Çok eski bir kökendir
Sıradan biri değildir Bilgi doludur Şair
Her konuya vakıftırlar Korkusuzca giderler
Neden böyle coşup kabarıyorsun
Yedigin haltlar hüner mi sandın
Bir de utanmadan anlatıyorsun
Aldığın o Ahlar diner sandın
Öyle ya da böyle kandırıyorsun
Ben senin kıymetini anlayınca geç oldu
Sen benim tutunduğum dalımdın bilemedim
Kurudum köklerimden gönül dağım hiç oldu
Aşk bahçemi süsleyen çalımdın bilemedim
Mutluluğum sevincim hayat arkadaşımdın
Biz artık yalnızlıkla iyi bir arkadaşız
Döküyorum içimi beni anlatıyorum
Derdin ne söyle diyor nasıl olsa sırdaşız
Acısı hiç dinmeyen canı anlatıyorum
Seni yakan ne diyor in biraz da derine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!