İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Aldanmayın sessizliğime benim,
Ruhum Karadeniz gibidir,
Deli dolu, dalgalı…

Bu gün de her günüm gibi durgun
Ruhum her günkü gibi miskin

Sevdana et ki minnet, / aşkta olma muhannet,/
Aşkta olma muhannet, / el âlem versin kıymet,/
El âlem versin kıymet, / minnetine devam et/
Muhannet /versin kıymet, / devam et /nazeninle

Aşkta olma muhannet, /yar heyecan eylesin,/

Tüm sevdiklerimi şimdi anarım
Allah gani gani rahmet eylesin
Aklıma düşünce kalpten yanarım
Tanrım mekanını cennet eylesin.

Anadan önceydi bana babannem

Unutalım yürekte biriken tüm kinleri
Bu gün hoşgörü günü bugün Mevlana günü,
Birleştirelim dostlar dünyadaki dinleri
Görmeyelim küskünü bugün Mevlana günü

Gel diyordu Mevlana kim olursan öyle gel

Aşkın doğduğu yerde hasret kapıda bekler
Deryalar söndüremez yürekteki ateşi
Bir mevsimlik ömrünü yaşarken kelebekler
Yük saymaz kanadında taşıdığı güneşi

Yağmurun düşmesine sebep toprağa özlem

Her canlı mutlaka ölümü tadar
Herkesin nasibi bir ömür kadar
Yüreği temize sanma kabir dar
Can Allahın beden kulundur kulun

Bunca uğraş çaba ilim fen için

Neşet KARAÇALTI'ya


Hangi yıl terk etmişti doğduğu kenti, bilmez
Pamuk tarlası saçlar simsiyahtı o zaman
Biliyor ki gidenler bir daha geri gelmez

Kiminin babası Türk, kimi Çerkez kimi Kürt
Kız alıp kız vermişler kan karışmış kanına
Bir mozaik misali bu toprak herkese yurt
Kıyar mı insan olan öz kardeşin canına

Hep beraber kurulduk biz bu Anadolu’ya

Uzun kamıştan seçildim / dokuz boğumlu kesildim
İki yıllık çilegahta / güneşe karşı asıldım

Eğri bıçakla oydular / içime hüzün koydular
Bir neyzenin nefesiyle / inlememizi duydular

Ben yüreği yaralı adam
Sen kalbi kanayan kadın
Boğazın nefesiyle okşanırken saçımız
Bir kuytu yer aradık güvertede
Aşktan saklanmak için