İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

bizim sıraya sıkışırdık..
mekdebe ğeldiği ğünner...,
aynı sırayı O’nunla
O’nunla yanyana
mü(f) ettiş geldiğinde köye..
ne hülyalar gurardım mü(f) etdiş gelse deye

“geleceğsen gel gari
ömür geçiyo Ismayıl..”

demedim mi bunca yıl..
ahım getdi, vahım geşdi
ömrümde bi gün görmedim

“-demek sen bizim
Döndünün Hacı’nın oğlusun ha! ! !
baban senin kadar ya varıdı,
ya yoğudu benim bilividiğimde”
“-hinci garşından geşse tanıyaman”
“-belki o beni bilebilir de”

“-her evladı gurbete düşen anaların
ağıtları düşer yadıma
gurbete isyan eden analar
kimi kader mahkumu
kimi gurbet
mahkumlar gelir aklıma

Beter Memet

şehir kulübünde memurlarla aynı masada kaymakam
hakim-savcı,
avukat, bankacı,
öğretmen

köyümün dağlarında her taraf çalı,
dağeriği, dağarmudu, akgılik
gırmızıgılik ve
ardıç ağaçları
anlarda muşmula, armut, badem
derelerde söğüt olur

dün birine
“-seni seviyorum” dedim
“-yazıklar olsun” dedi..
“hani kardeştik”
“sana inanmamalıydım”
“ne aptalım, ikaz etmişlerdi”

Canım Anneciğim 3


Canımm Anneciğimmm
Canımmm Canımmm Canımmm

Kütüphanenin karşısında; Devlet Hastanesi
büyük çam ağaçları içindedir
doktorların adına illa 'bey' eklenirdi
birinin adı sadece 'Şerife'dir

ne doktor, ne reçete

“-sabah serinliğinde nadastaki öküzleri
boyunduruktan bırakırdık kuşluk vakti”

iki tekerlek üstünde sap yüklü kağnı
ikizkenarüçgenin tepe köşesinde de
koca öküzler vardı