Bugün yılların su gibi geçtiğine mi yanayım, geriye dönüp bakmak istemeyişime mi sevineyim bilmiyorum... Geriye baktığımda üzülmüyorum dersem yalan olur. Ama gelecek benim için baharlar getirmişti sonradan sonradan... Bazen hayatta son bahara geldim sanırsınız ama çiçekler açmaya başlar. hayat size ilk baharı muştular! Böyle, yenilenirsiniz... Daha dik durursunuz, yaşama isteğiniz gelir. Bugün 3 çocuğumla ve sevgili eşim, gülümle mutluyum. Yarına umutluyum.
Burada Milliyet blog'ta 'sevgi yazıları' diye yazmama 14 şubat 2011 yılında başlamışım dostlar. Böyle bir güne böyle bir yazı olmalı. Her ne kadar şu anın takvimi 17 Mayıs 2013'ü gösterse de, bu yazı 2011 yılında başlarken hiç bitmemeli... Sevgi Yazıları 'stop' dememeli... Beni okuyanlar okumayanlara anlatsın... Beni tanımayanlar da bilsin ki kalemlerden sevgi akmalı, kalemler sevgi yazmalı ilkin... Lakin ben günümüz Türkiye'sinde sevgiye aç, sevgiye küsmüş ve sevgiden kaçanda insanlar görüyorum. Hayatınızı mutlu olmamak için kurarsanız elbette ki mutlu olmazsınız.Tersi olursa acılarınızdan bile sevinç yumağı görünür gözünüze...
Yıllar sonra yazdıklarımızı okuduğumuzda yüreklerimizin meğerse ne az konuşmuş olduğunu göreceksiniz. ve meğerse kalemlerimiz ne az yazmış, sevgiyi...
Sevgiden kurulu bir dünyada yaşamadık. Hep kavga- gürültü, hep kargaşa, hep yaşamak uğruna birbiri ile savaşan yığınlar olduk. Birimiz birimizden çıkar sağlamazsa selam bile vermeyecek kadar körleştik, köreldik… Bu insanlığın bitme noktasına kaderin rıza gösterdiği, bu savaşta: batmadan kalacak, kirlenmeden, insanlığı yine inşa edecek, abideleştirecek nesilleri büyütemedik.
Hep sevgiden yoksun olarak büyüdük. Belki de bunun ceremesini hayat dolu olan her şey de çekecek! Ağaçtaki bir kuş bile ya da rüzgârla savrulan yaprakta.
İnsanlığın bitmeme savaşı vermesi gerek!
Oysa ne güzel anlatır doğa, doğasız yaşanılamayacağını… Suratımıza tokat olarak çarpar, yeşili yok edince, bize manzaramızın nasıl da yok olacağını! Bir balık bile bilir boşuna yaratılmadığını da o da gayesiz yaşamaz. İnsan çok ağır yük yüklenmiştir. Ya altından kalkacak ya altında kalacaktır. Elbet altında kalacaktır insan gibi yaşamayı, insan olmayı bıraktığı için!
Bilirim insan denilen şu canlı türü hep çıkmaza çıkmak, imkânsıza gitmek, yapılmayanları yapmak arzusuyla yer bitirir ömrünü. Yaşlanmaya çare bulamazken, ölmez bir eser bırakmayı tehir de ederek canı bu dünya uğrunda çıkacak. Hiç ötesine hazırlanmadan yolun ötesine gidecek. Ekmek peşinde koşan her birimiz, ekmeği paylaşmayı ise düşünmeden, muhtaç olanı görmeden ya da giyindirmeden, nihayetinde yok olup gidecek, eskiyecek şeyler peşinden koşup gittikçe, her gün insanlığımız da, insanlıktan sorgu- sual ederek geçip gideceğiz. Aynaya bakmadığımızdan mı yoksa çok baktığımızdan mı bilemem iç yüzünü görememiş, betonlaşmış bir muamma ordusu olmuşuz.
Teknoloji çöpleriyiz ki belki bizden beklenen de bu idi!
Kolay olanı söylemekti ve ben söyledim
Ben de senden giderim demesi kolay. Yol var ki bu yoldan gitmek hem zor hem kolay. Yürümelisin tek başına. Yürümelisin arkandan gelen var mı bilmeden.
Önünde ne var bilmeden?
1)
Sevdiğim benim. Baş tacı ettiğim. Sensizlik yazdırıyor bana. Sensizken duvarlara tırmanıyorum.
Ayrılık adamı bambaşka bir şekle sokarmış. Çiçek çiçek dolaşan arılara benziyorum. Seni sevdiğimi
ne az demişim meğer. ŞİMDİ YANIMDA OLSAN İKİ KELİMEM DEN BİRİ SENİ SEVİYORUM OLURDU.
Sensizlik zor zanaat. İnan hayalinle avunuyorum. Şu saatte yine aklımda sen. Beraber çay içtiğimiz
benden başkasının
gülüsün
suyun bendim senin
toprağın bendim
sen anlayamamışsın ama
dikenin bendim
Sen Var mısın?
Varsan varlığının hakkını ver,
Yoksan, yok olana yok sözüm...
...
Türkiye bir sabah 'Varım' dedi.
Umut ektiler tarlalarımıza...
ellerini uzattın,
dokunamadım ellerine
kaç zaman,
dayandım hasretine...
hasret kaldım..
resmine bakarak
-
Ömer Faruki
Tüm YorumlarHocam size nasıl ulaşabilirim ?