Ferhat Persler döneminde ünlü bir nakkaş,
Şirin için elma dağını delerken yavaş yavaş,
Sultan Mehmene Banu yaşlı dadıyı yollamış
Git Ferhat’a de ki Şirin öldü ahireti boylamış.
Bunu duyan Ferhat Şirin diye çığlık atmış,
Batıldan Hakka gitsem,
Bu faniden göç etsem,
Bende sultanlar gibi
Vatan uğruna ölsem.
Günah çoksa az olsun,
Allah bizi yaratmış,
Kula emanet etmiş,
Her bir kulun alnına
Kaderle nasip yazmış.
Bu dünya böyle gelmiş,
On dört ocak çarşamba,
Doksan sekiz yılında,
Faruk geldi dünyaya
Sevindi ana baba.
Çarşamba on dört ocak,
Ne oldu Fatma Bacı söylesene ne oldu
Dağdaki abi asker kardeşini mi vurdu
Asker kardeş dağdaki abisini mi vurdu
Fatma bacı ne oldu neden ağlıyorsun.
Zırhlı tanklar şehri tarumar mı etti,
Geldim pislik İstanbul'a,
Çıkamadım sağa sola,
Verdim insanlığa mola
Ah keşke gelmez olaydım.
Geldim uğursuz toprağa,
Bir ben varım bir başım,
Pişer bir avuç aşım,
Son hız gidiyor yaşım
Gençlik bitti yaşlandım.
Net görmez oldu gözler,
Seni düşündüğümde kendimden geçiyorum,
Ektiğim acılardan mutluluk mu biçiyorum,
Izdırabım son mu buldu nedir bilmiyorum
Gerçek şu ki son günlerde gülümsüyorum.
Hasret çeke çeke bu günlere gelebildim,
Bana okkalı bir yürek,
Arka çıkacak bir bilek,
Ayakta tutacak bir dilek
Varsa bir de akıllı gerek.
Bana bülbül gibi avazım,
Yolum yokuş yürüyorum,
Yol alıyor ağlıyorum,
Ne haldeyim bilmiyorum
Derdim çoktur yanıyorum.
Gece gündüz ağlıyorum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!