Huzur... Şiiri - Ilgın Maria

Gülüşüm eskiden yarım kalırdı,
sanki dudaklarım yolu bilmiyordu.
Kalbim temkinli, adımlarım yavaştı,
sevmek denince içim ürperiyordu.

Sonra biri geldi —
öyle sessiz, öyle sıcak…

Hiç zorlamadan,
kalbime yeniden baharı açtı.
Şimdi durduk yere gülüyorum,
aynaya bakınca bile sebebim var.

Sokaklar daha aydınlık,
şarkılar sanki bana yazılmış kadar.

Çünkü ilk defa
korkmadan, saklamadan,
çocuk gibi, deli gibi
aşık olmanın neşesini taşıyorum.
Ve kim görse yüzümü
aynı şeyi söylüyor:

“Bu gülüş…
kesin kalbinde biri var.”