Huzur Şiiri - Şairül İslam Yunus Kokan

Bir zerre idim, tozun içinde kaybolmuş
Rüzgârın unuttuğu bir nefes kadar hafif,
Sonra Sen estin, ey soluksuz bırakan soluk!
Ve ben, aniden aşk denizine düşen bir gözyaşı oldum.

Huzur anıldığın yerde,
İnsan arar: "Derman nerede?",
Gökyüzünde, yeryüzünde,
Sen'sin derman her bir derde.

Şeytan her dem kurar tuzak,
Olunur mu Sen'den uzak?
Gönüller ki Sensiz kurak,
Namaz miraç, namaz burak.

Huzur anıldığın yerde,
İnsan arar: "Derman nerede?",
Gökyüzünde, yeryüzünde,
Sen'sin derman her bir derde.