05.04.1986 - GAZİANTEP
Bir zerre idim, tozun içinde kaybolmuş
Rüzgârın unuttuğu bir nefes kadar hafif,
Sonra Sen estin, ey soluksuz bırakan soluk!
Ve ben, aniden aşk denizine düşen bir gözyaşı oldum.
Huzur anıldığın yerde,
İnsan arar: "Derman nerede?",
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta