05.04.1986 - GAZİANTEP
Bir zerre idim, tozun içinde kaybolmuş
Rüzgârın unuttuğu bir nefes kadar hafif,
Sonra Sen estin, ey soluksuz bırakan soluk!
Ve ben, aniden aşk denizine düşen bir gözyaşı oldum.
Huzur anıldığın yerde,
İnsan arar: "Derman nerede?",
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta